Детали од случајот

Според кривичната пријава, инспекторот при вршење на инспекциски надзор ѝ вршел притисок на наставничката да напише изјава според неговите насоки. Кога наставничката поднела изјава која не одговарала на неговите барања, инспекторот ја одбил и ја фрлил во ходникот.​

Случајот сега е во рацете на Основното јавно обвинителство во Струмица, кое ќе продолжи со постапката за утврдување на одговорноста според член 143 од Кривичниот законик.​

Контекст и импликации

Овој случај го отвора прашањето за злоупотребата на позиции на моќ во образовниот систем. Државниот просветен инспекторат претходно истакнувал дека осудува секаков вид на насилство во воспитно-образовните установи и дека постапува по секоја добиена иницијатива за вршење на инспекциски надзор.​

Инцидентот укажува на потребата од засилени механизми за заштита на наставниот кадар од злоупотреба на власта, особено од страна на оние кои се должни да ја надгледуваат работата на образовните установи. Остава да се види како судството ќе постапи во овој случај и дали ќе се превземат системски мерки за спречување на слични појави во иднина.

Оваа состојба не е инцидент, туку хроничен проблем. Пожарите на депонијата „Шапкар“ во Добрашинци, која се наоѓа на територија на општина Василево, но ја користи и Струмица, се редовна појава со години наназад. Она што особено ги загрижува граѓаните е фактот што оваа локација, според официјалните планови, треба да прерасне во централна регионална депонија за десет општини од Југоисточниот плански регион.

Науката ги потврдува стравувањата: Воздухот е сериозно загаден

Загриженоста на граѓаните не е неоснована. Неодамнешните анализи на воздухот во Струмица, спроведени од лабораторијата АМБИКОН при Универзитетот „Гоце Делчев“ во соработка со УНДП и Општина Струмица (март 2023 – април 2024), ги потврдија алармантните состојби.

Студијата идентификуваше шест главни извори на загадување, а меѓу нив е и „огнот на отворено и согорувањето на отпад“, што директно се однесува на практиките на депонијата. Просечната годишна концентрација на опасните ПМ2.5 честички во Струмица изнесува 42,7 µg/m³, што е за 70% над дозволената годишна гранична вредност. Во текот на грејната сезона, овие вредности се двојно повисоки од дозволените. Вдишувањето на овие честички е директно поврзано со респираторни и кардиоваскуларни заболувања, што претставува директна закана за здравјето на сите жители.

Официјалните планови го потврдуваат товарот врз регионот

Во „Планот за управување со отпад на Општина Струмица за периодот 2024-2029 година“ јасно стои дека депонијата во Добрашинци е предвидена да стане регионален центар. Ова ги потврдува тврдењата на граѓаните дека таму веќе се носи отпад и од други општини, со што обемот на смет постојано се зголемува.

Истиот план признава дека сегашните практики се далеку од идеални. Се наведува дека стапката на рециклирање е минимална (5-10%), а постојната депонија не ги задоволува ниту минималните технички критериуми за безбедно одлагање на отпад. Ова создава огромен ризик не само од пожари и аерозагадување, туку и од контаминација на почвата и подземните води, имајќи ја предвид близината на акумулацијата „Турија“, која е од витално значење за земјоделството во регионот.

Време е за одговорност и конкретни решенија

Додека Јавното претпријатие за комунални дејности „Комуналец“ во минатото често ги посочуваше несовесните граѓани и собирачи на отпад како подметнувачи на пожарите, а високите температури како причина за самозапалување, јасно е дека проблемот е од системска природа.

Граѓаните не бараат оправдувања, туку трајно и одржливо решение. Јавноста со право прашува:

• Кои се конкретните мерки што се преземаат за да се спречат пожарите и да се контролира загадувањето од депонијата?
• Како ќе се управува со депонијата кога таа ќе почне да го прима отпадот од целиот регион, ако сегашните количини не можат да се менаџираат?
• Дали постои мониторинг за потенцијалното загадување на водата и почвата во околината?

Игнорирањето на овој проблем е директен напад врз здравјето на сегашните и идните генерации. Крајно време е надлежните институции – локални и државни – да преземат одлучна, транспарентна и итна акција за да се стави крај на ова еколошко и здравствено злосторство во срцето на најголемата земјоделска котлина во државата.

Јас сонувам за едно поинакво општество. Општество каде ќе бидат наградувани праведните и чесните. Сонувам за мир и разбирање, за почитување на правата и вистинските вредности. Сонувам за средина каде ќе слушаме со намера да разбереме, а не само да одговориме. Сонувам за љубов, почит и добрина. За свет без војни, лицемерие и двојни стандарди.

Сонувам дека еден ден, оваа нација ќе научи дека за да ја почитуваат другите, мора прво да почне да се почитува самата себеси. И дека новите генерации нема да бидат оценувани според бојата на партиската книшка, ниту според богатството на нивните родители, туку според знаењето кое го имаат во нив. Ги сонувам оние кои ја напуштиле татковината, да се вратат со надеж дека овде ги очекува подобра иднина.

И сонот може да стане реалност, ако тоа ни биде цел. А промените настануваат тогаш кога луѓето веруваат. Но, најпрво мора да почнеме од нас самите. Да бидеме промената која сакаме да ја видиме.

А всушност, таму е и влезот во ЕУ. Унија во која се потребни работа, посветеност, чесност, перспективи, заложби и компетентни луѓе во различни области. Нема место за криминали, наместени тендери, партиско провлекување, насилие и продавање дрога по улиците. И најважното – нема продавање на државата и националните интереси.

Убеден сум дека повеќето Македонци попрво би избрале да го задржат името Македонија, отколку влез во ЕУ и НАТО. Сојузи кои се пред распаѓање и веројатно, во блиска иднина, нема ни да постојат. Не смееме да дозволиме ова самоуништување да помине. Не кога веќе имаме самостојна, независна и суверена Република Македонија. Или како што САФ милуваа да кажат – „не умирај магаре на зелена трева“.

За Македонија се работи! Тие се зборовите кои целосно ги заборавивме. Се поделивме на СДСМ и ВМРО, на националисти и предавници. А во државата и во демократските установи владее анархија. Непочитување на основните демократски принципи, гласање на недемократски закони. Сето тоа на начин кој е иритирачки и несфатлив за мнозинството граѓани на Република Македонија. Направија интелектот да биде генетски отпадок. Со лажни животни вредности и празни ветувања за подобро утре!

Би сакал да испратам апел до сите Македонци и граѓани на Република Македонија, за поддршка во борбата за Македонија. Сметам дека секој еден е важен. Ова не е борба на политички партии. Ова е ОПШТЕСТВЕНА борба за правда и идеологија на самоопределување.

Неутралноста овде е на страната на опресорот. Имаме света должност да ја одбраниме Македонија, нашата татковина. Затоа, јас БОЈКОТИРАМ. Ги бојкотирам лажните ветувања и незаконскиот референдум. А секој кој чувствува љубов кон Македонија е добредојден да се приклучи. Ние ќе бојкотираме, а Македонија ќе победи!

И запаметете, Македонија издржала многу предавници. Ќе издржи и сега. Поминала и ропства, ќе го помине и ова. А нас историјата како ќе не запамети, зависи од одлуката која ќе ја донесеме. Дали ќе не памети како херои, или генерација која “со пенкало се самоукинала”.

Александар Стојков

На оваа трибина говорници ќе бидат Димитар Апасиев, Џејлан Велиу и Зоран Василевски.

Во отсуство на јавни дебати и расправи, за исклучително важни политички теми, ,,Левица” уште еднаш ќе се обиде да го пополни демократскиот вакуум, создаден на политичката сцена во Македонија и да одговори на горливите прашања што со себе ги носи политичката реалност.
Бојкотот на претстојниот државен консултативен референдум, како единствен механизам за самоодбрана, билатералниот договор за името со Грција, како и потенцијалното влегување на државата во воено-милитаристичкиот сојуз НАТО, ќе бидат само дел од точките за кои јавно ќе се говори на трибината.

По излагањата на учесниците на трибината, ќе следува отворена дискусија на која присутните ќе можат активно да се вклучат во неа, поставувајќи прашања кон говорниците.

Струмица Портал се потруди да ви обезбеди албум од слики како и целосно видео од мечот на нашата фејсбук страна.

Доколку сакате повеќе да дознаете кој е Ване Стојанов можете да прочитате овде за неговите успеси од огромен дијапазон на таленти во дисциплини од 800м. до полумаратон.

Додека главното светло од медиумите деновиве е врз Ристе Пандев и тоа секако заслужено, оваа приказна би сакале да ја посветиме на Ване Стојанов, бидејки сметаме дека неговите досегашни успеси не беа доволно промовирани, иако се работи можеби и за најуспешниот спортист кој што Македонија некогаш го имала. Приказните на Ристе и Ване во голема мера се поклопуваат во почетокот на нивните тинејџерски години со трчање по полски патишта и огромна желба и мотивација за успех. Но никако не смее да се занемари фактот дека Ване Стојанов без тренер и подршка од атлетски клуб, успеа да го оствари сонот на секој спортист, учествувајќи на две олимпијади, Во Сиднеј и Атина, како и многубројни европски и балкански првенства. Она што е малку познато и интересно да се спомене за Ване, е почетокот на неговата животна приказна во есента 1993 година, на државното првенство во атлетика кој што се одржа на државниот стадион во Скопје. По интервенција на тогашниот претседател на Атлетската Федерација на Македонија, Чедо Шаревски, на Ване му беше дозволено да трча во финалната трка на 800 метри за сениори. Со неполни 17 години, без тренер и само дадени инструкции од Шаревски како да ја трча патеката минути пред натпреварот, без притоа никој да ги знае неговите можности, Ване Стојанов влезе втор во целта гради до гради со првопласираниот, но незванично бидејки трчаше вон конкуренција. После ова случување, атлетските работници од Македонија го забележаа неговиот потенцијал, а претседателот Чедо Шаревски, познатиот професор по атлетика на Факултетот за физичка култура и некогашен теренер на АК “Работнички”, лично дојде во Струмица во Ноември 1993 г. кога се основаше Атлесткиот клуб Струмица. Од тогаш Ване Стојанов почнува да ги нижи сите свои успеси, срушувајки ги сите рекорди во Македонија во 400, 800, 1000 и 1500 метри, рекорди кои дотогаш не беа сменети повеќе од 20 години. Рекордот на 1000 метри после цели 18 години беше сменет пред неполни 2 месеци од Дарио Ивановски, а оние на 400, 800 и 1500 м. остануваат и понатаму непредизвикани.

За подобро да ви го доловиме квалитетот на Ване Стојанов би сакале да издвоиме и еден цитат од блогот на Александар Кираџиев кој го опишува Ване Стојанов во време на своите најдобри денови:

Токму таа година, 1998, 25 Април, Ванчо Стојанов го истрча и официјалниот Национален рекорд на 1000м на стаза, кој гласеше 2:32.08. Искрен да бидам, почнав таа година, Јануари месец, но за само неколку месеци во Атлетиката, не се ни сеќавам, ниту сум знаел кој е, што е и што е тоа рекорд. Само се сеќавам на една интересна случка: беше извесен школски натпревар. Се трчаа 1000м. Стартната линија не се поднесуваше од ’лудаци’ тркачи. Пренабилдана! Стартуваше трката, Дане Јакимовски како по обичај летна напред, позади него Деан Талевски, Методија Зајков, Томче Михаилов, Данко Ангелевски и ред други позади нив, но иако трката веќе беше во тек, некој на стартната линија сеуште стоеше, односно клечеше. Тоа беше Ванчо струмичанецот. Клекна да ја врзе својата спринтерка, која наводно му се одврза при самиот старт, нагазувајќи ја ненамерно некој од конкурентите. Конкурентите поминаа околу 80-100м (не можам да се сетам со сигурност) од трката и Ванчо се исправи и стартуваше неговата трка. Ги стигна конкурентите и победи.
Сеуште не знам дали тоа го направи намерно, за да ја докаже неговата доминација или сериозно му се одврза врвката од спринтерката. Неважно.

Во краткиот разговор преку Skype, веднаш после отварањето на Олимпијадата во Рио, Ване не можеше да ги скрие своите емоции за повторното учество на Олимпијада, овој пат во улога на тренер, но сепак со иста желба за успех на Олимпијадата и споделување на спортски дух . Во прилог ни испрати и две ексклузивни фотографии, едната со Ристе, а другата со светскиот тениски рекет број 2, Енди Мареј, со кој што го споделува своето хоби – играњето тенис.

Основачот на Фејсбук, а во исто време и пресен татко на девојче ѝ одговорил културно испраќајки уште попозитивна порака дека подобро ќе биде да ги охрабри своите внуки да тие самите БИДАТ „бубалици“ во училиштето наместо да го бркаат, бидејки самите тие би можеле да бидат следниот успешен пронаоѓач.

Жената му искоментирала на статус на Зукерберг во кој тој го споделил својот личен предизвик за 2016-та, а тоа било да создаде вештачка интелигенција која ќе му го автоматизира домот.

Коментарот заедно со неговиот одговор под него веднаш станал хит низ интернет и добил 25000 лајкови во само еден ден од кои многу и преку хаштагот #BetheNerd кој е во тренд на Твитер.

Секако дека е добродојден некој со таков висок рејтинг и профил да ги охрабри младите девојки да бараат кариера во технологијата, но интересен е фактот што само 32 проценти од вработените во Фејсбук се жени и тоа со раст од само 1 процент во вработувањата на жени помеѓу 2014-та и 2015-та година. Меѓутоа по се изгледа дека Зукерберг сѐ обидува да го промени тој дисбаланс на тој начин што преку Фејсбук таргетира млади девојки покажувајки им спонзорирани реклами од областа на компјутерските науки.

„Имаме потполно еднаква мерка за талент за сите.“ – изјави тој при говор во Мај изминатата година. „Но би сакале да најдеме поголем број на кандидати кои се жени или други малцинства.“

Се разбира зборот бубалица и не е така точен превод за англискиот збор nerd кој е користен во оригиналните коментари за кој сме сигурни дека многу често сте го среќавале и веќе знаете што значи, но за жал и немаме друг посоодветен збор(во случајов сленг) во македонскиот јазик за она дете во класот кое најмногу учи и го интересира се што е поврзано со науката, но обично не може најдобро да се социјализира. 🙂